Gen Z wil gewoon een goed salaris – net als iedereen

Afgelopen maand publiceerde ABN AMRO een rapport over Gen Z op de arbeidsmarkt. De conclusie: praktisch opgeleide jongeren uit deze generatie kiezen vooral voor een werkgever die zekerheid biedt en goed betaalt. Voor velen wellicht verrassend. Voor mij als recruiter is het vooral een bevestiging van wat ik dagelijks zie gebeuren.

Laten we even scherp zijn: Gen Z is geen homogene groep. Zelf spreek ik vooral de oudere kant van deze generatie – mensen van eind twintig met een mbo-, hbo- of wo-achtergrond. Ze hebben een paar jaar werkervaring, zijn al eens van baan gewisseld, wonen zelfstandig, hebben een relatie opgebouwd. Geen starters dus, maar werkenden die richting zoeken. Die uit de “alles is mogelijk”-fase komen en nu op zoek zijn naar grip, perspectief en stabiliteit.

En daar zit het verschil. Waar een twintigjarige vooral zijn eerste stappen op de arbeidsmarkt zet, kijkt een 27-jarige veel gerichter naar wat een werkgever écht te bieden heeft. Ze hebben al gewerkt op een plek waar het nét niet klopte – en willen nu een keuze maken die wél hout snijdt. Ze stellen scherpe vragen: over salaris, werksfeer, ontwikkelkansen en het type leidinggevende. Ze prikken moeiteloos door gelikte employer branding heen. Ze willen weten: is dit een plek waar ik écht verder kan?

Het idee dat Gen Z vooral op zoek is naar ‘purpose’ of ‘impact’ is wat mij betreft overschat. Natuurlijk speelt dat mee – maar pas als de basis klopt. Ze willen een eerlijke kans. En als ze het idee hebben dat het elders beter geregeld is, dan stappen ze over. Niet uit ontrouw, maar omdat ze die luxe hebben. Dat is geen generatiekenmerk, dat is de realiteit van de huidige arbeidsmarkt.

Wat ik werkgevers in de logistiek vaak meegeef: kijk niet naar het geboortejaar, kijk naar de levensfase. Een 26-jarige met wat vlieguren zoekt iets anders dan een 22-jarige die net begint, of een 36-jarige met een gezin. Elk van die mensen kijkt anders naar werk – en terecht. De vraag is niet of je als werkgever iedereen kunt bedienen, maar: kun je inspelen op wat iemand op dit moment nodig heeft? En durf je daar je aanpak op aan te passen?

Want het vraagt wat. Van je processen, je contractvormen, je communicatie. Maar het is geen onmogelijke opgave. Het zit vaak in simpele dingen: snel reageren, een sollicitatiegesprek binnen een week plannen, en een fair aanbod doen dat past bij de functie én de persoon. Eerlijk zijn over wat je te bieden hebt – en ook over wat niet. Iemand serieus nemen, ook als hij misschien maar twee jaar blijft. En zorgen dat je voorwaarden kloppen. Niet alleen qua loon, maar ook qua sfeer op de vloer, materiaal dat werkt, voorspelbare roosters, en leidinggevenden die snappen dat ‘aansturen’ iets anders is dan afblaffen.

Gen Z stelt vragen die wij vroeger misschien pas stelden toen we al een paar jaar te lang ergens zaten. En misschien is dat maar goed ook.

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op 17 juni 2025 in Talent Hunt op LinkedIn, eerder verschenen als column op logistiek.nl. Het staat hier integraal, zodat het vindbaar blijft buiten LinkedIn.